Dużo pożarów na terenie Kęsowa zanotowano podczas działań wojennych z Niemcami hitlerowskimi w latach 1939-1945, oraz dużą ilość pożarów na wskutek wyładowań atmosferycznych.

Pierwszą strukturą organizacyjną straży ogniowej na terenie Kęsowa i okolic w wypadku zagrożenia pożarowego było po prostu pospolite ruszenie zagrożonych mieszkańców. Gmina, wójtostwo Kęsowa w tamtym okresie wyznaczała tzw. "stróży nocnych" strzegących wsi w godzinach nocnych od pożarów i innych klęsk czy katastrof.

Stróż nocny miał obowiązek przemierzać całą wieś we wszystkich kierunkach, bowiem tak zlokalizowana jest wieś Kęsowo i jej kolonie (t j. wybudowania). W przypadku zauważenia pożaru posługiwał się dzwonkiem, oraz trąbką sygnałową alarmując mieszkańców o zaistniałym pożarze.


W okresie kiedy jeszcze nie było zorganizowanej straży ogniowej istniał obowiązek posiadania przez każdego właściciela zagrody tzw. porządków ogniowych (tj. podstawowych przyborów gaśniczych jak: tłumica, bosak, beczki na wodę), jak również obowiązek stawiania się mieszkańców do akcji gaszenia pożaru, który miał miejsce na terenie wsi i pobliskich miejscowości. Wójt w ramach szarwarku wyznaczał grupie ludzi - gospodarzy, którzy mieli obowiązek stawić się łącznie z zaprzęgiem konnym i beczkami z wodą na umówionym miejscu w wypadku alarmu. Ostatnim stróżem nocnym na terenie gminy miejscowości Drożdzienica do r. 1980 był Ob. Jan Wardyn. Według ustnych przekazów i relacji najstarszych strażaków gminy Kęsowo w/w stróże wraz z grupą pracowników rolnych (byłych parobków) i większych gospodarzy (gburów) z Kęsowa i pobliskich okolic powzięli decyzję stworzenia zorganizowanej grupy ochotników strażaków gotowych na umówiony sygnał do świadczenia pomocy w wypadku pożaru.

Pierwsze wzmianki o istnieniu obowiązkowej straży ogniowej w Kęsowie datują się na rok 1884/85, natomiast wzmianki pisane o istnieniu ochotniczej straży pożarnej w Kęsowie datuje rok 1913. Założycielem Ochotniczej Straży Pożarnej w Kęsowie, Drożdzienicy, Jeleńczu był ówczesny pracownik drogowy Niemiec z Tucholi - Elil Ankerman.

Z uwagi na brak bliższych danych nie możliwe Jest odtworzenie tej pierwszej grupy strażaków ochotników. Pierwsza remiza strażacka z roku 1915 w Kęsowie była niewielka, budowana była w stylu pruskim z jednym pomieszczeniem na sprzęt, dach czterospadowy kryty dachówką czerwoną, oraz zadaszeniem przed remizą. Zlokalizowana była przy obecnych zabudowaniach gospodarczych rolnika z Kęsowa Ignacego Theusa. Z uwagi na bardzo zły stan techniczny uległa całkowitemu zniszczeniu i rozebrana została w roku 1968.

Na wyposażeniu ówczesnej straży ogniowej była jedna sikawka ręczna, która w wyniku działań wojennych w roku 1939 została zniszczona. Dodatkowym sprzętem jaki był na wyposażeniu straży kęsowskiej to tzw. kubełki na wodę, dzisiejsze wiadra, oraz bosaki, szpadle, łopaty. W związku z rozwojem organizacji straży i jej wyposażeniem została w latach 1952-54 wybudowana nowa remiza OSP Kęsowo pod Krajenkami, gdzie w roku 1981 po modernizacji i dobudowie mieści się do dnia dzisiejszego.

Wybuch drugiej wojny światowej spowodował wyłączenie wielu członków straży do służby wojskowej, co spowodowało zahamowanie działalności straży pożarnej. Takim członkiem kęsowskiej OSP był druh Stefan Chmara. W okresach lat 1936-1937 na terenie Kęsowa szerzył się ogromny ruch niemiecki - wieś zamieszkiwało ponad 60% Niemców drugiej połowie kwietnia 1937 roku opinię publiczną poruszyła wiadomość, że policja wykryła w jednym z osiedli na terenie wsi Kęsowo zakonspirowany kurs instruktorski dla młodzieży niemieckiej. Wszyscy uczestnicy kursu w liczbie 22 zostali aresztowani, wśród aresztowanych były trzy kobiety. W toku przeprowadzonych dochodzeń policyjnych stwierdzono, że obóz pracy i kurs mieścił się w pałacu obywatelek niemieckich w Kęsowie o nazwisku Wehr, po wyzwoleniu budynek Szkoły Rolniczej.

W październiku 1939 roku została podpalona stodoła Niemca Fritza w Piastoszynie, którą sam podpalił (naoczne zeznania świadków jej podpalenia) za co rzekome podpalenie rozstrzelano około 60 osób ze wsi Piastoszyn, Grochowe, Obrowo, Kęsowo. W dniach 6 i 10 listopada 1939 roku rozstrzelano razem około 90 osób. Stwierdzono tożsamość 43 osób, osoby te pochodziły z miejscowości Kęsowo, Obrowo, Tuchola i innych. Między innymi zostali rozstrzelani mieszkańcy wsi Kęsowo, a zarazem członkowie kęsowskiej OSP Feliks Zamorowski, Karwasz, Rode. Rozstrzelanie nastąpiło w lasach pod Rudzkim Mostem.

Po wyzwoleniu w roku 1945 ożywa działalność kęsowskiej organizacji strażackiej, w której to szeregi przyjęto szereg nowych młodych członków. W dniu 16 marca 1946 roku powołano przy Ochotniczej Straży Pożarnej w Kęsowie sekcję żeńską - sanitarną w skład której weszły druhny jak: Natalia Kłopotek, Helena Urbańska, Teresa Gierszewska, Anna Krajecka, Zenobia Majewska, Gertruda Leszczyńska. Komendantką tej sekcji była druhna Helena Urbańska.

Ożywił się również ruch artystyczny i kulturalny na zebraniach OSP powołano do życia 22 osobowy chór, którego założycielem a zarazem opiekunem był nauczyciel miejscowej szkoły podstawowej Antoni Zabłocki. Pierwsze przedstawienie teatralne zorganizowane przez członków OSP a zarazem aktorów biorących udział w przedstawieniu odbyło się w miesiącu marcu 1948 roku. Organizowano również szereg zabaw tanecznych dla członków OSP i ich rodzin oraz społeczeństwa Kęsowa jak również okolicznych wsi.

Z inicjatywy ówczesnego Naczelnika OSP w Kęsowie druha Alfonsa Kłopotka w roku 1947-48 zorganizowana została dla najbiedniejszych dzieci z Kęsowa choinka noworoczna. Upominki gwiazdkowe dla dzieci ufundowali członkowie OSP Kęsowo. Na jednym z zebrań kęsowskiej OSP w roku 1947 podjęto uchwałę zakupu dla jednostki OSP sztandaru za kwotę 35.000 zł w Bydgoszczy. Zakupem sztandaru zajęli się ówczesny Prezes OSP druh Władysław Szrajda i Szczepan Chmara. Sztandar został wręczony jednostce w roku 1948.

Z upływem czasu zaczęła się podnosić operatywność bojowa kęsowskiej straży pożarnej. Pierwsze składki ubezpieczeniowe za strażaków w kwocie 692 zł zostały zapłacone z kasy gminnej w roku 1948, natomiast pierwszą sikawkę motorową z demobilu po Niemcach a wyremontowaną przez druha Alfonsa Kłopotka kęsowska straż pożarna otrzymała w roku 1948.

W roku 1947 jednostka OSP Kęsowo okryta została żałobą, zginął tragicznie członek OSP druh Wiktor Muzolf.

W celu pogłębienia fachowej wiedzy pożarniczej na pierwszy kurs członków OSP do Bydgoszczy wyjechało w roku 1947 dwóch członków OSP między innymi ówczesny Naczelnik OSP druh Alfons Klopotek. Natomiast na pierwszym kursie podoficerskim dla członków OSP zorganizowanymi w Bydgoszczy udział wziął z kęsowskiej straży druh Piotr Kucharski.

Pierwsze manewry strażackie zorganizowane w gminie przez naczelnika OSP druha Alfonsa Kłopotka odbyły się w roku 1951, gdzie udział brały wszystkie jednostki OSP z sąsiednich wsi, natomiast na pierwszych zawodach powiatowych straży pożarnych, kęsowska straż pożarna i inne jednostki brały udział w roku 1952, jednostka kęsowska zdobyła tam nagrodę pieniężną w kwocie 450 złotych, którą w całości przeznaczyła na zakup sprzętu i wyposażenia.

W pierwszym zebraniu kęsowskiej organizacji strażackiej z ramienia władz powiatowych z Tucholi udział wziął p. por. Kołodziejski przedstawiciel KP MO, natomiast pierwszy samochód z demobilu wojskowego jednostka kęsowska otrzymała 20 kwietnia 1952 roku. W następnym zebraniu w dniu 18 stycznia 1953 roku brał udział ówczesny Komendant Powiatowy Straży Pożarnych w Tucholi druh Edmund Grugiel i pracownik Komendy Feliks Ekiert.

W latach następnych kęsowska straż pożarna poprawiała swoje wyposażenie, modernizowała strażnicę, otrzymała od władz powiatowych samochód "Gaz", przerobiony i przystosowany do akcji interwencyjnych na wypadek pożaru oraz wyposażono w nowe motopompy o większej wydajności wody. W następnych okresach wymieniono sprzęt na lepszy i OSP Kęsowo otrzymała nowy samochód pożarniczy marki "Żuk" typu LGM. Po modernizacji i rozbudowie strażnicy OSP Kęsowo otrzymało w roku 1981 drugi samochód pożarniczy typu GBAM "Star" i w chwili obecnej jest jednostką gminną typu "S2" wyposażoną w nowoczesny sprzęt gaśniczy potową do podjęcia akcji ratowniczych w różnych warunkach.

Członkowie OSP biorą aktywny udział w szkoleniach organizowanych na szczeblu wojewódzkim, rejonowym i gminnym, jak również udział w zawodach sportowo-pożarniczych rejonowych i gminnych zajmując wysokie lokaty. Przy jednostce kęsowskiej działają drużyny młodzieżowe oraz drużyna kobieca, które to również biorą aktywny udział w życiu jednostki OSP.

Do najważniejszych osiągnięć kęsowskiej i innych straży pożarnych gminy Kęsowo zaliczyć należy ufundowanie 3 książeczek mieszkaniowych oraz zakupy rowerów i innych upominków dla wychowanków Państwowego Domu Dziecka w Tucholi. Pomoc przy realizacji czynów społecznych, przy budowie zbiorczej szkoły gminnej w Kęsowie, modernizacji strażnicy OSP, oraz szereg innych inicjatyw i czynów społecznych na rzecz środowiska i swojej jednostki.

Aktywną współpracą może wykazać się też kęsowska OSP ze Zbiorczą Szkołą Gminną w Kęsowie. Powołano w niej młodzieżowe drużyny harcerskie, które mają stanowić narybek dla służby w OSP. Szczególne zrozumienie tej współpracy mają Inspektor Oświaty i Wychowania Jan Mięsikowski i jego zastępca Jan Przybysz, a także inicjatorzy i współorganizatorzy olimpiad wiedzy pożarniczej w ZSG Kęsowo nauczyciel Roman Senski i Komendant Gminny Straży Pożarnych w Kęsowie Jan Wize.

Z okazji 100-lecia jubileuszu Ochotniczej Straży Pożarnej w Kęsowie, choć tylko w małym zakresie z powodu braku odpowiednich dokumentów pragnęliśmy przypomnieć dzieje pożarnictwa ochotniczego na naszej kęsowskiej ziemi, przybliżyć je bardziej do społeczeństwa, zdobyć jej szacunek i zaufanie, oraz podkreślić rolę straży pożarnej w życiu społeczeństwa, jej odpowiedzialną i pełną poświęcenia społeczną służbę.

WYPOSAŻENIE

  • samochód pożarniczy marki Renault o pojemności wody 3000 l
  • samochód pożarniczy marki  Jelcz o pojemności 9000 l
  • agregat prądotwórczy jednofazowy
  • maszt oświetleniowy 3x500 W
  • pompa pływająca
  • pompy PO5 – 3 szt
  • sprzęt hydrauliczny – 1 szt.
  • Aparaty oddechowe – 2 kpl
  • Piła do stali i betonu
  • Piła do drewna
  • Drabina aluminiowa – 2 szt

WŁADZE WYBRANE W 2011 R

  • Prezes – Kaczmarek Eugeniusz
  • Naczelnik – Dawid Cyborowski
  • Skarbnik – Wioletta Weber
  • Sekretarz – Łukasz Modrzejewski
  • Gospodarz – Bernard Theus
  • Kronikarz – Izabela Modrzejewska


Źródło: Materiały przesłane przez OSP Kęsowo